Schizofrenie, het gevolg van een gewelddadige omgang

Gepubliceerd door Oliane op 27 juli 2014

 

"Psychiaters die jeugdige schizofrenen behandelen, zijn vaak getuige van de onvoorstelbare martelingen en offers waaraan kinderen worden blootgesteld. Als zij deze waarheid desondanks stelselmatig vertroebelen of hun kennis verdringen en gaarne spreken van de 'erfelijke', 'endogene' psychose, dan moet dat belangrijke oorzaken hebben."
                                                                                                        Alice
Miller, Gij zult niet merken

Met stellige overtuiging en met zelfverzekerdheid vertelt psychiater René Kahn vandaag in een radioprogramma dat schizofrenie een ziekte is met een genetische basis en dat medicijnen daarvoor de oplossing zijn. In het programma vertelt hij wat we ook kunnen lezen op de www.vumc.nl: “Nog maar vijf jaar geleden waren slechts een handje vol genvarianten bekend die te maken hebben met schizofrenie. Tussen de nu bekende genvarianten zien we verbanden die iets zeggen over onderliggende biologische mechanismen. Voor twijfelaars maakt het in een klap duidelijk dat schizofrenie een ‘echte’ aandoening is, met een biologische basis.

Voor mij evenwel beslist niet. Want uit de publicatie waaraan Kahn refereert: Schizophrenia Working Group of the Psychiatric Genomics Consortium. Biological insights from 108 schizophrenia-associated genetic loci. Nature (2014) DOI: 10 1038/nature 13595  http://www.nature.com/nature/journal/v511/n7510/full/nature13595.html leid ik een totale verloochening af van het kinderlijk lijden en dat is wat Kahn aan zijn toehoorders vertelt. Helaas geldt Kahn als een expert en wordt door het publiek serieus genomen en geeft hij het bedrog door aan de massa, omdat veel onderzoekers, experts of professionals publiceren of mensen behandelen vanuit de verdrongen, onbewuste angst voor de eigen ouders. De meesten hebben in hun leven nog niet een keer een moment gekend dat ze het leed voelden van het kind dat zij zelf geweest zijn en worden daarom ernstig gehinderd door de angst om de verloochende geschiedenis te ontdekken en die waarheid uit te spreken.

In plaats van naar hun patiënten te luisteren en naar hun geschiedenis leggen zij hen het zwijgen op met theorieën en medicatie en brengen hen nog meer in verwarring enkel omdat zij zeer veel angst hebben voor de herinneringen uit hun eigen kindertijd en de waarheid zien verboden is. Om ongemakkelijke gevoelens te voorkomen brengen veel hulpverleners een strikt onderscheid aan tussen henzelf als gezonde en beter wetende 'professional' (in de rol van de almachtige ouders) en de ‘gestoorde’patiënten (het weerloze kind dat zij zelf eens waren). Maar mensen die de dynamiek van het kindermisbruik kennen omdat zij deze bij zichzelf niet meer verloochenen hebben geen biologische verklaringen meer nodig en zullen zich interesseren voor de geschiedenis van hun cliënten.     

Het is precies om deze redenen dat de oorzaak van schizofrenie en tal van andere aandoeningen nog steeds niet bekend is. Een grote groep hulpverleners en onderzoekers houden liever vast aan de ontkenning van de pijn uit hun kindertijd en willen de verbanden niet zien tussen trauma, stress en de symptomen, omdat zij daarvoor eerst het miskende kind dat ze zelf eens waren moeten zien. In vrijwel alle gevallen van schizofrenie kunnen we de oorzaken van de symptomen vinden die in de geschiedenis van de kindertijd verborgen liggen, maar dan worden de onderzoekers zelf met hun verdrongen geschiedenis geconfronteerd. Als we niet meer in ontkenning leven en onze woede en pijn werkelijk gevoeld hebben zullen we dat in onderzoek en publicatie terugvinden en grote vooruitgang boeken in de ontstaansgeschiedenis van de symptomen. Dan weten we dat psychoses het gevolg zijn van onderdrukte gevoelens ten gevolge van trauma en dat een klein kind de herinnering aan het misbruik moet onderdrukken en verdringen en de pijn ontkennen. Want zulk een pijn overleeft het anders niet.
 
De volgende studies brengen bewijslast bijeen die laten zien dat de claims die gedaan worden door wetenschappers, experts of professionals dat schizofrenie een ziekte is waarvoor je medicijnen moet nemen desnoods onder dwang, dus met geweld, neerkomen op wetenschappelijk bedrog. Want tegen beter weten in versluiert men de ontstaansgeschiedenis en de mishandelingen uit de vroegste jaren van het leven worden verloochend en doorgegeven aan de volgende generatie. Mishandelingen die ervaren zijn leiden tot het oplossen van de symptomen.   

Read, J., Perry, B.D., Moskowitz, A., Connolly, J. (2001). The Contribution of Early Traumatic Events to Schizophrenia in Some Patients: A traumagenic Neurodevelopmental Model. Psychiatry, 64, 319-345.

http://childtrauma.org/wp-content/uploads/2013/09/contribution_early_traumatic_events_schizophrenia_perry.pdf

Jay Joseph:
http://www.madinamerica.com/2013/03/26127/
http://www.madinamerica.com/2013/02/five-decades-of-gene-finding-failures-in-psychiatry/

De hoofdstukken van John Read (2013) e.a. bevatten onderzoek die het verband laten zien tussen trauma uit de kindertijd en psychosen.

http://www.amazon.com/Models-Madness-Psychological-Biological-International/dp/0415579538/ref=sr_1_2?s=books&ie=UTF8&qid=1406999376&sr=1-2&keywords=models+of+madness

In deze research evenwel zit men gevangen in de traditionele moraal en schaart men zich niet onvoorwaardelijk aan de kant van het verwonde kind door duidelijk de wreedheden en de kwelgeesten bij de naam te noemen. Zich niet eenduidig uit te spreken. Ik voel de weigering, de angst van het kleine kind dat door zijn ouders gestraft wordt als het zich uitspreekt en terug praat. Want de meesten van ons, inclusief de professionals moesten foltering overleven om voor hun ouders het volgzame, gehoorzame kind te worden. Dat is wat ik in hun taal terug lees. Maar mensen die de dynamiek van het kindermisbruik begrepen hebben, hebben geen wetenschappelijk bewijs nodig om te weten dat psychische symptomen of extreme wreedheid van iemands slechte genen komt omdat zij weten WAAROM (Alice Miller, 2007).

www.youtube.com/watch?v=GAAOWN-x0e0?

Schizophrenic Families

"...It is true that the families of incest victims have much in common with families of schizophrenics; in both it is forbidden to see the truth. Because families like that seem to be much more common than healthy ones, we have trouble being heard when we write and say the truth. Almost everything R.D. Laing wrote was right, but psychiatrists of today hardly mention him. We must conclude perhaps that they also learned very early to deny the truth and are afraid of getting in touch with it. So instead of listening to the patients and their stories, they make them silent and even more confused by giving them drugs. Also, politicians, journalists, and teachers seem to be very scared by memories of their own histories when we write about what we found out thanks to our feelings." Alice Miller, From Rage to Courage, p. 146

 

 

 

 

Tags:

Picture 44.jpg

Laatste artikelen

Archief

Platform onze kindertijd © Rupz | Inloggen beheerder.